ಪಂಪಭಾರತವೆಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾವ್ಯಕೃತಿ `ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನವಿಜಯ’ವು ಹಲವು ಸಂಪಾದನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗದ್ಯಾನುವಾದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೊಸಗನ್ನಡದೊಳಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಇಂಥ ಅನುವಾದ ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಲೇ ಇದುವರೆಗೆ ನಡೆಯದಿದ್ದ ಒಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಈ ಬರಹವು ಮಾಡಹೊರಟಿದೆ – ಅದು ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಇಂದಿನ ಕಾಲದ ಕಾದಂಬರಿಯೆಂಬ ಪ್ರಕಾರದೊಳಗೆ ಹಳೆಗಾಲದ ಕಾವ್ಯವೊಂದು ಮೈದಾಳಿದರೆ ಹೇಗಾದೀತು ಎಂಬ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕುತೂಹಲವು ಈ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ. ನಿಜ, ಹಳೆ ನಡು ಹೊಸಗನ್ನಡಗಳ ದೀರ್ಘಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ರೂಪವಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಒಂದು ಹದದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳೂ ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ವಾಸ್ತವಗಳೂ ಇದೆಯಾಗಿ, ಇಂಥ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾನವಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬುಗೆಯಿಂದ ಈ ಪ್ರಯೋಗ ಹೊರಟಿದೆ.